سلام! یادمه پارسال تابستون، همین موقع داشتم رمان The God of Small Things «خدای چیزهای کوچک» از آرونداتی روی رو می‌خوندم. تقریباً نصف ‌شب بود، چشمام خسته شده بود ولی نمی‌تونستم کتاب رو بذارم زمین. وقتی تمومش کردم، نشستم فکر کردم: «این رمان چرا این‌قدر قویه؟» چند ماه بعد دیدم دوباره اسم کتاب تو لیست برنده‌های قدیمی جایزه بوکر اومده بود. اون لحظه به خودم گفتم: «باید یه روز در مورد این کتاب چیزی بنویسم.» بالاخره، امروز تونستم بنویسمش.