چند سال پیش، یه دوست وبلاگنویس داشتم که تو زمینهی عکاسی و ادیت عکس حرفهای بود. یهو تصمیم گرفت وارد بحثهای سیاسی بشه. یه پست گذاشت با عنوان خیلی قاطع و پر از اعتمادبهنفس دربارهی یه موضوع داغ روز. متنش پر بود از جملههایی مثل «همونطور که همهمون میدونیم...» و «پرواضحه که...» و چند تا تحلیل آبکی که انگار از یه گروه واتساپی فامیلی کپی پیست شده بود.
