سلام، اگه تا حالا چند بار به خودت گفتی «کاش یه وبلاگ داشتم» و بعدش نشستی و هیچ کاری نکردی، این پست دقیقاً برای توئه. من خودم سال‌هاست وبلاگ می‌نویسم و صدها نفر رو دیدم که با کلی هیجان شروع کردن و بعد از دو هفته ناامید شدن. دلیلش فقط یه چیز بوده: نمی‌دونستن از کجا شروع کنن چطوری ادامه بدن.

امروز می‌خوام خیلی ساده و قدم‌به‌قدم بگم چطور وبلاگ‌نویسی رو شروع کنی و کم‌کم پیشرفت کنی.

قدم اول: یه موضوع آسون پیدا کن
نکنه فکر کنی باید از اول یه موضوع فوق‌العاده خاص و حرفه‌ای داشته باشی. نه! اول فقط از خودت بپرس: «درباره چی می‌تونم حداقل ۱۰ تا پست بنویسم بدون اینکه حوصله‌م سر بره؟»

چند مثال واقعی:
اگه عاشق آشپزی هستی و همیشه دستور پخت‌های ساده رو امتحان می‌کنی، می‌تونی یه وبلاگ «آشپزی دانشجویی» یا «غذاهای سریع زیر ۳۰ دقیقه» برای خودت بزنی.
اگه خیلی کتاب می‌خونی، یه پست با این عنوان بنویس: «کتاب‌هایی که زندگی‌مو تغییر دادن».
اگه تو مسیر مهاجرتی یا سرگرم یادگیری زبان هستی یه پست با این عنوان بنویس: «تجربه من از یادگیری زبان انگلیسی»
موضوع لازم نیست از روز اول کامل و حرفه‌ای باشه. مهم اینه که خودت از نوشتنش لذت ببری. بعداً کم‌کم دقیق‌ترش می‌کنی.

قدم دوم: یه قالب ساده برای وبلاگت انتخاب کن
خیلی‌ها همون اول می‌رن سراغ قالب‌های رنگی و دنگ و فنگ‌دار. بعد از دو ساعت تنظیم قالب و افزونه و هزارتا دنگول بنگول دیگه کلافه می‌شن و ول می‌کنن. برای شروع، همین قالبی رو انتخاب کن که برای وبلاگم انتخاب کردم: قالب لونا. سفید و ساده. به قول معروف: زیبایی تو سادگیه.

قدم سوم: اولین پستت رو بنویس
هرچی به ذهنت اومد، بنویس حتی اگه افتضاح باشه. این مهم‌ترین قدمه. خودتو الکی معطل نکن تا یه «ایده عالی» بیاد. یه موضوع خیلی ساده انتخاب کن و درباره‌اش بنویس.

مثال‌های واقعی از پست‌های اول خیلی‌ها:
«چطور تونستم فقط با ۳۰ دقیقه در روز انگلیسی‌مو بهتر کنم»
«۵ تا اشتباهی که موقع شروع رژیم غذایی مرتکب شدم»
«اولین باری که تنهایی سفر کردم چی یاد گرفتم»
قانون طلایی: پست اولت رو کامل و بی‌نقص ننویس. فقط بنویس و منتشر کن. بعداً می‌تونی ویرایش کنی.

قدم چهارم: یه برنامه خیلی سبک داشته باش
نکنه به خودت بگی هفته‌ای سه تا پست می‌نویسم. با هفته‌ای فقط یه پست شروع کن یا حتی هر دو هفته یک پست. مهم اینه که ثابت باشی. خواننده‌ها وقتی می‌بینن تو مرتب می‌نویسی، کم‌کم برمی‌گردن.

قدم پنجم: کم‌کم رشد کن
بعد از اینکه ۵–۶ تا پست نوشتی، این کارها رو آروم‌آروم شروع کن:
تو اینستاگرام، تلگرام یا توییتر لینک پست‌هات رو بذار
تو کامنت‌های وبلاگ‌های دیگه نظر بده (با لینک وبلاگ خودت)
از دوستان و آشناها بخواه پست‌هات رو بخونن و نظر بدن
نکنه از روز اول دنبال هزار تا فالوور باشی. اول کیفیت و تداوم، بعد رشد.

یه نکته خیلی مهم اینه که وبلاگ‌نویسی مثل باشگاه رفتنه. اولش سخت و کند پیش می‌ره. ممکنه چند ماه هیچ بازخورد خاصی نگیری. اما اگه ادامه بدی، یهو می‌بینی که یه عده دارن منتظر پست بعدی‌ات می‌مونن. من خودم اولین ماه‌های وبلاگم تقریباً هیچ بازدیدی نداشتم. اما چون ادامه دادم، کم‌کم رشد کرد.

خلاصه مطلب اینکه موضوعی رو انتخاب کن که خودت ازش لذت می‌بری، یه قالب ساده برای وبلاگت در نظر بگیر، اولین پستت رو همین امروز یا فردا بنویس و منتشر کن، هفته‌ای یه پست بنویس و ادامه بده، کم‌کم تبلیغ کن و بهتر شو. همین.

اگه هنوز شروع نکردی، همین الان یه عنوان برای اولین پستت تو ذهنت بنویس و تو کامنت برام بفرست. شاید کمکت کنم بهترش کنیم. برو بنویس. منتظر خوندن اولین پستت هستم!