چرا بعضی وبلاگها هیچوقت کهنه نمیشن؟
10 خرداد · · خواندن 4 دقیقه سلام! دیدید محتوای بعضی وبلاگها همیشه تر و تازه و به روزه؟ به نظرتون دلیلش چیه؟ دلیلش همیشه نوشتنه یا درست نوشتن؟ تو این پست میخوام دربارهی موضوعی صحبت کنم که به اصطلاح بهش میگن محتوای «همیشهسبز».
محتوای همیشهسبز اطلاعاتی هستش که برای مدت طولانی هم قابل استفاده است و همیشه میشه بهش مراجعه کرد. یعنی محتوایی که حتی پس از تاریخ نوشته شدنش، همچنان باارزشه و میشه ازش استفاده کرد. محتوای همیشهسبز هر نوع محتوایی میتونه باشه. از محتوای متنی گرفته تا ویدیو، پادکست و چیزهای دیگه. اگه این جور محتوا رو از طریق وبلاگتون منتشر کنید، وبلاگتون میتونه همیشه فعال و پربازدید بمونه، حتی زمانهایی که وقت نمیکنید پست جدیدی بنویسید.
وبلاگهایی که همچین محتوایی دارند، میتونن ارتباط بلندمدتی رو با مخاطباشون حفظ کنند. وقتی کسی که دنبال اطلاعات و محتوای مفیدی میگرده و با وبلاگ شما آشنا میشه، احتمال این که دوباره به وبلاگ شما برگرده زمانی بیشتر میشه که محتوای وبلاگتون فارغ از زمان و مکان، مثل یه غذای سالم همیشه قابل مصرف و اعتماد باشه.
محتوای همیشهسبز میتونه به افزایش ترافیک وبلاگتون کمک کنه. تفاوتی که این جور محتوا ایجاد میکنه تو ترافیک آگاهانه است. یه موقع وبلاگتون تو گشت و گذار و با سرچ کردن پیدا میشه، یه موقع هم کاربرها آدرس وبلاگتون رو تو مرورگر کامپیوترشون ذخیره میکنند و بعداً بهتون سر میزنن. تو حالت دوم، یه جور هدفمندی وجود داره. محتوای خوب و همیشهسبز تونسته آدمها رو به سمت وبلاگتون جذب کنه. این یعنی که تا اندازهای موفق بودید.
چطور میتونیم محتوای همیشهسبز برای وبلاگمون تولید کنیم؟
برای این کار، اول باید ببینیم کسانی که از وبلاگ ما دیدن میکنند، معمولاً دنبال چی هستن؟ اگه بتونیم نیازها و علاقهمندیهای مخاطبامون رو درست شناسایی کنیم، قدم اول رو برداشیم. خوبه که بدونیم بازدیدکنندگان وبلاگ ما بیشتر چه نیازهایی دارند تا روی اونها بیشتر تمرکز کنیم.
قدم دوم اینه که موضوعهایی رو انتخاب کنیم که هم با نیازهای مخاطبامون و هم علایق خودمون مرتبط باشن. برای مثال، میشه رو چیزهایی مثل ترفندها، راهکارها، نکات کاربردی، اخبار تکنولوژی و موضوعات جذاب دیگه تمرکز کنیم. قبل از دیگران، اول باید اون موضوع مورد علاقهی خودمون باشه. مثلاً من خودم عاشق وبلاگنویسی هستم. برای همین هم وبلاگ قطب نمای وبلاگ نویسی رو راه انداختم.
قدم سوم اینه که برنامهریزی کنیم. بعد از اینکه ایدهها و اطلاعات لازم رو جمعآوری کردیم، حالا باید مشخص کنیم که میخوایم چه نوع محتوایی رو تولید کنیم. مثلاً دوست داریم فقط پست و مقاله بنویسیم یا ویدیو و پادکست هم تولید کنیم، چون هرکدوم از اینها مخاطبان و علاقهمندان خودشون رو دارند.
قدم بعدی اینه که طبق یه جدول زمانی مشخص، مثلاً دو یا سه روز در هفته (شاید هم هر روز البته اگه وقت کافی داشته باشیم) شروع به نوشتن و تولید محتوا کنیم. بهتره یه تقویم برای خودمون درست کنیم.
تلاشمون هم باید این باشه که محتوایی تولید کنیم که خلاقانه و منحصر به فرد باشه تا بتونه خوانندگان رو به خودش جذب کنه و یه جور ارزش افزوده به اونها بده. اگه قرار باشه مطالب وبسایت و وبلاگهای دیگه یا خروجیهای اپلیکیشنهای هوش مصنوعی رو تو وبلاگمون کپی-پیست کنیم، همون بهتر که اصلاً این کار رو نکنیم.
قدم بعدی اینه که باید برقراری ارتباط با مخاطبامون و جواب دادن به سؤالهای اونها رو یاد بگیریم. باید به بازخوردها و نظرهای مخاطبامون توجه کنیم و درست پاسخ بدیم. بهتره به جای واکنش نشون دادن، فقط پاسخ بدیم. اگه تلاش کنیم ارتباط قویتری با اونها برقرار کنیم، این کار به تدریج خودش باعث افزایش اعتماد و تعامل بیشتر با محتوای وبلاگمون میشه.
در نهایت، خوبه که بدونیم به روزرسانی محتوا و نگهداری کیفیت راز بقای وبلاگ ما و محتوای همیشهسبز اونه. برای حفظ محتوای همیشه سبز، خوبه که وبلاگمون رو دست کم هفتهای یکبار با یه پست جدید به روزرسانی کنیم. البته باید حواسمون به کیفیت محتوایی هم که منتشر میکنیم باشه.
گاهی وقتها خوبه که مطالب قدیمی رو به روز کنیم و تغییرات لازم رو توشون بدیم. اگه تو پستهامون به وبسایتها یا وبلاگهای دیگه لینک میدیم، چند وقت یکبار یه نگاهی بهشون بندازیم و اونهایی رو که غیرفعال شدند با لینکهای جدید جایگزین کنیم.
با این کارها تقریباً میتونیم مطمئن باشیم که وبلاگمون سرپاست و مخاطب خودش رو تو چهار فصل سال داره و همیشه سبزه. اگه تو این زمینه تجربه یا نظری دارید، حتماً تو کامنتها برام بنویسین. دوست دارم دیدگاه شما رو هم دربارهی این موضوع بدونم. ممنون!