آرشیو مرداد 1405

وقتی هنوز اینستاگرام و تلگرام و توییتر این‌قدر همه‌گیر نشده بود، یه وبلاگ‌نویس بود که درباره کتاب و زندگی روزمره می‌نوشت. چند سالی طول کشید تا یه جامعه کوچیک اما وفادار دورش جمع بشه. خواننده‌ها کامنت می‌ذاشتن، ایمیل می‌فرستادن و حتی گاهی هم همدیگه رو تو دنیای واقعی می‌دیدن.

چند وقت پیش، یکی از دوستام که کلی وقت و انرژی گذاشته بود روی وبلاگش، اومد پیشم و گفت: «نمی‌دونم چی شده، محصولم خوبه، قیمتشم مناسبه، ولی انگار کسی جدی‌ام نمی‌گیره.» نشستم باهاش حرف زدم و رفتم وبلاگشو باز کردم. دیدم همه‌چیز قشنگه، ظاهرش مرتبه، مطالبش هم گاهی خوبه... ولی یه سری چیزا توش بود که مثل یه کارت ویزیت کثیف و چروکیده عمل می‌کرد.