سلام! تا حالا شده صبح از خواب بیدار بشید، یه چایی مشتی برای خودتون درست کنید، بشینید پشت سیستم و بعد... خشک‌تون بزنه؟ با خودتون بگید: «خب، حالا باید چیکار کنم؟ از کجا شروع کنم؟ پست بعدی چیه؟ عکس‌ها رو کجا آپلود کنم؟» و در نهایت، بعد از سه ساعت چرخیدن تو سایت‌های مختلف، روزتون تموم بشه بدون اینکه حتی یه کلمه نوشته باشید!

اگه این اتفاق براتون می‌افته، زیاد نگران نباشید؛ شما تنها نیستید. خیلی‌ها همین جوری‌هستن. اما یه فرق بزرگ بین کسی که فقط دوست داره بنویسه با کسی که وبلاگ‌نویس حرفه‌ایه وجود داره: حرفه‌ای‌ها، یه تقویم (Calendar) و لیست کاری (To-Do List) برای خودشون دارند که توش تاریخ پست‌هایی رو که می‌خوان در طول هفته یا ماه منتشر کنن و کارهایی که باید انجام بدن رو یادداشت می‌کنن. یعنی از پیش می‌دونن می‌خوان چی بنویسن و چیکار کنن. واکنشی نمی‌نویسن.

لیست پست‌ها و کارهای یه وبلاگ‌نویس با لیست خرید از سوپرمارکت فرق داره. لیست ما باید حال و هوای نویسندگی داشته باشه تا آدم رو به جای خسته‌کردن، به حرکت دربیاره. امروز می‌خوایم ببینیم چطور می‌تونیم یه لیست کاری برای خودمون بسازیم.

لیست رو بزرگ نکنید!
بزرگ‌ترین اشتباه اینه که تو لیستمون بنویسیم: «نوشتن یه پست جدید». این خیلی سنگینه و مغز ما رو می‌ترسونه! ما باید این کار رو به قطعات کوچیک قابل‌هضم تقسیم کنیم. بیاین با هم یه مدل درست و حسابی از این لیست رو مرحله‌به‌مرحله پیاده کنیم:

مرحله اول: ایده‌پردازی و شکار
قبل از اینکه حتی بشینیم پشت کیبورد، باید ماده‌ی اولیه داشته باشیم. بهتون می‌گم ماده‌ی اولیه چیه. مثلاً، توی لیستتون این‌ها رو بنویسید:

- یادداشت‌کردن ۳ ایده‌ی اولیه: (نه اینکه «یه پست بنویسم»، بلکه بنویسید: «درباره‌ی تکنیک‌های مطالعه تحقیق کنم»).
- جستجو و مطالعه: این مرحله خیلی مهمه. مثلاً: «خوندن ۲ مقاله درباره‌ی مدیریت زمان».
- انتخاب تیتر جذاب: قبل از نوشتن، یه سری عنوان مختلف رو توی ذهنتون یا کاغذ بنویسید.

مرحله دوم: خلق کردن
حالا که ایده دارید، وقتشه که دست به قلم بشید. اما باز هم نباید همه رو یه جا بنویسید:

- طرح‌بندی: فقط سرتیترها رو بنویسید. (مثلاً: مقدمه، دلیل اول، دلیل دوم، نتیجه‌گیری). با این کار نصف راه رو رفتید!
- نوشتن پیش‌نویس اول: قانون طلایی اینه: تو مرحله‌ی نوشتن، اصلاً ویرایش نکنید! فقط بنویسید. حتی اگه جمله‌هاتون بد بود، باز هم ادامه بدید. هدف فقط خالی‌کردن فکر از توی سرتونه.
- استراحت کوتاه: حتماً یه بند دیگه هم توی لیست بذارین: «نیم ساعت از متن فاصله بگیرم».

مرحله سوم: صیقل دادن
حالا که متن نوشته شد، وقتشه که مثل یه جواهرساز بهش برسید:

- ویرایش نگارشی: چک کردن غلط‌های املایی، نیم‌فاصله‌ها و... (همون کاری که یه ویراستار براتون انجام می‌ده!).
- بازخونی با صدای بلند: این یه ترفند حرفه‌ایه! وقتی متن رو بلند می‌خونید، تازه می‌فهمید کجاها جملاتتون خیلی طولانی یا عجیب شده.
- انتخاب یا ساخت عکس: پیدا کردن یه عکس باکیفیت که با متن همخوانی داشته باشه.

مرحله چهارم: پرتاب
کار تموم نشده! باید مطمئن بشید که پستتون به چشم می‌آد:

- تنظیمات سئو (SEO): نوشتن کلمات کلیدی و توضیحات کوتاه. دست‌کم پنج‌تا کلمه‌ی کلیدی برای پست‌تون در نظر بگیرید.
- اشتراک‌گذاری در شبکه‌های اجتماعی: آماده‌کردن یه متن کوتاه برای شبکه‌های اجتماعی‌ای که تو اون‌ها عضوید تا آدم‌ها رو بکشونه سمت وبلاگ‌تون.

خلاصه
اگه می‌خواید از همین امروز شروع کنید، یه لیست کوچیک به این شکل برای خودتون بسازید:
۱. پیدا کردن موضوع (۱۰ دقیقه) ۲. پیدا کردن ۳ منبع اطلاعاتی (۲۰ دقیقه) ۳. نوشتن ساختار پست (۱۰ دقیقه) ۴. نوشتن متن اصلی بدون مکث (۴۰ دقیقه) ۵. چک‌کردن غلط‌ها (۱۵ دقیقه)

یادمون باشه، هدف از این لیست‌ها این نیست که ما رو خسته کنن، بلکه هدف اینه که مسیر رو برامون روشن کنن تا وقتی جلوی کامپیوتر نشستیم، مغزمون گیج نشه و مستقیم بریم سراغ لذت نوشتن.

حالا نوبت شماست! شما چطوری برنامه‌ریزی می‌کنید؟ از اپلیکیشن‌های خاصی استفاده می‌کنید یا عاشق کاغذ و قلم هستید؟ و از همه مهم‌تر، بزرگ‌ترین مشکلی که موقع شروع نوشتن دارید چیه؟ توی کامنت‌ها برام بنویسید، دوست دارم بیشتر از تجربه‌هاتون یاد بگیرم. ممنون!