وقتی هنوز اینستاگرام و تلگرام و توییتر این‌قدر همه‌گیر نشده بود، یه وبلاگ‌نویس بود که درباره کتاب و زندگی روزمره می‌نوشت. چند سالی طول کشید تا یه جامعه کوچیک اما وفادار دورش جمع بشه. خواننده‌ها کامنت می‌ذاشتن، ایمیل می‌فرستادن و حتی گاهی هم همدیگه رو تو دنیای واقعی می‌دیدن.

چند وقت پیش، یکی از دوستام که کلی وقت و انرژی گذاشته بود روی وبلاگش، اومد پیشم و گفت: «نمی‌دونم چی شده، محصولم خوبه، قیمتشم مناسبه، ولی انگار کسی جدی‌ام نمی‌گیره.» نشستم باهاش حرف زدم و رفتم وبلاگشو باز کردم. دیدم همه‌چیز قشنگه، ظاهرش مرتبه، مطالبش هم گاهی خوبه... ولی یه سری چیزا توش بود که مثل یه کارت ویزیت کثیف و چروکیده عمل می‌کرد.

سلام، اگه چند ساله داری وبلاگ‌نویسی می‌کنی و به این فکر افتادی که «کاش همه‌ی این نوشته‌ها یه جا جمع می‌شد و تبدیل به یه کتاب می‌شد»، بدون که تنها نیستی. من هم خیلی وقته این فکر رو دارم و می‌خوام عملی‌ش کنم.

سلام، واقعیت اینه که وبلاگ‌نویسی و خاطره‌نویسی دو تا دنیای کاملاً جدا هستن. البته می‌شه خاطراتمون رو تو وبلاگمون بنویسیم و خیلی‌ها هم می‌نویسن، اما اگه فکر کنیم وبلاگ‌نویسی یعنی فقط خاطره‌نویسی، یه عالمه پتانسیل رو از دست می‌دیم. وبلاگ‌نویسی و خاطره‌نویسی دست کم پنج تا فرق اساسی دارن.

چند شب پیش دوستم زنگ زد. ساعت حدود دو نصفه‌شب بود. از همون اول صدای خسته‌اش نشون می‌داد که حالش خوب نیست. گفت نشسته پشت لپ‌تاپ و داره یه پست می‌نویسه که می‌دونه قراره حسابی جنجالی بشه. موضوعش رو نگفت، فقط گفت همون‌قدر که خودش می‌دونه ممکنه یه عده رو تو محل کارش عصبانی کنه، می‌دونه کامنت‌هاش هم قراره تبدیل بشه به میدون جنگ.

سلام، اگه گمون کنیم وبلاگ‌نویسی یعنی هر چیزی که به سرمون زد رو بنویسم و بریزیم تو اینترنت و بعد بگیم «اینا یه جور صمیمیت با مخاطبه‌»، سخت در اشتباهیم. اتیکت دقیقاً همون چیزیه که جلوی این طرز فکر فاجعه‌بار رو می‌گیره.

سلام! شده یه پست بنویسی و بعدش کلی کامنت تعریف و تمجید بیاد زیرش، بعد یهو یکی بیاد یه نقد تند بذاره و چیزی رو بر خلاف نظر همه اونایی بگه که بهت گفتن؟ یا برعکس، یه موضوعی رو اونقدر از یه زاویه خاص نوشته باشی که گمون کنی انگار فقط همون چیزیه که تو فکر می‌کنی؟ خب، این‌جا پای یه چیز خیلی عمیق‌تر وسطه.

چند سال پیش، یه دوست وبلاگ‌نویس داشتم که تو زمینه‌ی عکاسی و ادیت عکس حرفه‌ای بود. یهو تصمیم گرفت وارد بحث‌های سیاسی بشه. یه پست گذاشت با عنوان خیلی قاطع و پر از اعتمادبه‌نفس درباره‌ی یه موضوع داغ روز. متنش پر بود از جمله‌هایی مثل «همونطور که همه‌مون می‌دونیم...» و «پرواضحه که...» و چند تا تحلیل آبکی که انگار از یه گروه واتساپی فامیلی کپی پیست شده بود.

فقط عاشق اون چایی نباتی هستم که خلبان ایرانی تو استکان کمر‌باریک هم می‌زنه!

ممکنه هر چی نوشتی یه دفعه بپره! همین الآن یه بک‌آپ از همه مطالبت بگیر. اینجا گفتم چه جوری می‌شه این کار رو کرد.

https://compass.blogix.ir/post/23

یه وبلاگ‌نویس رو می‌شناختم که خیلی باحال می‌نوشت. موضوع وبلاگش هم جالب بود، یه چیزی تو مایه‌های سبک زندگی و کار آزاد. اولش خوب پیش می‌رفت، فالوور جمع می‌کرد، کامنت می‌گرفت. تا اینکه یهو یه جورایی قفل کرد.

چند وقت پیش، رضا، یکی از دوستام برام تعریف کرد که تقریباً قربانی یه صحنه‌سازی حسابی شده بود. رضا آدم دل‌رحمیه. همیشه وقتی می‌بینه کسی داره تو فضای مجازی از مشکلاتش می‌گه، سریع دستش می‌ره تو جیبش. یه روز صبح که اینستاگرام رو باز کرده، پست یکی از همون وبلاگ‌نویس‌هایی که تو پست قبلی درباره‌شون توضیح دادم رو می‌بینه.

حتی اگه بهترین مطلب دنیا رو هم بنویسیم، اگه عنوانش ضعیف باشه، کسی بازش نمی‌کنه. عنوان مثل در مغازه‌ست. اگه در قشنگ و جذاب نباشه، مشتری حتی داخل هم نمیاد که ببینه چه خبره.

یادته قدیما وقتی گربه‌ای موشی رو می‌گرفت، موش بیچاره خودش رو به مردن می‌زد؟ کامل بی‌حرکت، چشم‌ها نیمه‌باز، نفس‌کشیدن رو تقریباً قطع می‌کرد تا گربه فکر کنه «اه، مرده که!» و ولش کنه. بعضی وقت‌ها هم جواب می‌داد. حالا بعضی از وبلاگ‌نویس‌نماها هم دقیقاً همون تکنیک رو برداشتن و اوردن تو فضای مجازی. فقط به جای گربه، ما رو گذاشتن جلوشون.

ایتالو کالوینو سال ۱۹۸۵ مرد. اون موقع نه اینترنتی بود، نه وب‌سایتی، نه وبلاگی، نه حتی چیزی شبیه شبکه‌های اجتماعی. شبکه جهانی وب تازه چند سال بعدش راه افتاد و وبلاگ‌نویسی هم تقریباً از اواخر دهه ۹۰ میلادی شروع شد. یعنی کالوینو هیچ‌وقت ندید که یه نفر بشینه پشت کیبورد و مستقیم با هزاران خواننده حرف بزنه، پست بذاره، کامنت بگیره و دوباره بنویسه. با این حال، نوشته‌هاش انگار برای همین دوره نوشته شده‌اند. عجیبه، نه؟

سلام! بذارید روراست باشم؛ خودم هم سال‌ها پیش دقیقاً همین اشتباه رو کردم. یه روز داشتم مطلبی در مورد یادگیری زبان انگلیسی می‌نوشتم، فرداش یه دفعه رفتم سراغ روش خشک‌کردن گیاهان دارویی، بعدش هم یه پست در مورد روانشناسی روابط گذاشتم. نتیجه‌اش چی شد؟ معلومه دیگه، مخاطب‌هام گیج شدن، آمار بازدید وبلاگم اومد پایین و خودم هم حس می‌کردم دارم انرژی‌مو الکی هدر می‌دم.

سلام، اگه تا حالا چند بار به خودت گفتی «کاش یه وبلاگ داشتم» و بعدش نشستی و هیچ کاری نکردی، این پست دقیقاً برای توئه. من خودم سال‌هاست وبلاگ می‌نویسم و صدها نفر رو دیدم که با کلی هیجان شروع کردن و بعد از دو هفته ناامید شدن. دلیلش فقط یه چیز بوده: نمی‌دونستن از کجا شروع کنن چطوری ادامه بدن.

سلام! زحمات تیم عزیز بلاگیکس رو برای راه‌اندازی فضایی جدید و حرفه‌ای برای وبلاگ‌نویسی هیچ وقت فراموش نمی‌کنم، مخصوصاً تو اون سه ماهی که اینترنت قطع شده بود. لطفشون هیچ جوری جبران شدنی نیست، اما مدتی بود که با خودم می‌گفتم با وجود این همه پست و تگ سئو شده، چرا ورودی چندانی از گوگل ندارم.

سلام! راستش رو بخواید، خوندن رمان ترجمه‌شده مثل اینه که یه فیلم فوق‌العاده رو با دوبله ببینید. داستان رو می‌فهمید، احساسات رو حس می‌کنید، اما اون ظرافت‌های زبانی، اون بازی‌های کلامی، اون لحن خاص نویسنده و حتی بعضی طعنه‌ها یا کنایه‌ها، نصفه‌نیمه درک می‌شن یا کلاً گم می‌شن. رمان خارجی رو اگه بتونید به زبون اصلی بخونید، انگار داستان رو مستقیم از زبون نویسنده‌اش می‌شنوید، نه از مترجمش.

سلام! یادمه پارسال تابستون، همین موقع داشتم رمان The God of Small Things «خدای چیزهای کوچک» از آرونداتی روی رو می‌خوندم. تقریباً نصف ‌شب بود، چشمام خسته شده بود ولی نمی‌تونستم کتاب رو بذارم زمین. وقتی تمومش کردم، نشستم فکر کردم: «این رمان چرا این‌قدر قویه؟» چند ماه بعد دیدم دوباره اسم کتاب تو لیست برنده‌های قدیمی جایزه بوکر اومده بود. اون لحظه به خودم گفتم: «باید یه روز در مورد این کتاب چیزی بنویسم.» بالاخره، امروز تونستم بنویسمش.

سلام! چند سال پیش، یه پست درباره تأثیر اطلاعات غلط روی تصمیم‌گیری مدیران نوشتم. موضوعش کاملاً فنی بود و همزمان به چندتا رشته از جمله علوم شناختی، مدیریت و رهبری، فناوری اطلاعات و روان‌شناسی مربوط می‌شد. هیچ کلمه‌ای هم از شعر و داستان و ادبیات توش نبود. نشستم، نوشتم و منتشرش کردم. فردا صبح که کامنت‌ها رو داشتم می‌خوندم، یکی نوشته بود: «انگار داشتم داستان می‌خوندم، نه راهنمای تصمیم‌گیری!»

سلام، از اوایل امسال که خوندن و نوشتن رو تو بلاگیکس تجربه کردم، نکته‌ای که توجه منو به خودش جلب کرد، لحن و گفتار متفاوت بعضی از دوستان وبلاگ‌نویسمون تو شرایط مختلف بود.

سلام، امروز می‌خوام راجع به یه موضوع خیلی مهم با هم حرف بزنیم که خیلی‌ها بهش توجه نمی‌کنن، ولی واقعاً می‌تونه سرنوشت یه وبلاگ و درآمدش رو عوض کنه. اون هم چیزی نیست جز تصویری که از خودمون به عنوان صاحب وبلاگ به مخاطب نشون می‌دیم.

سلام، هر موقع می‌خوام درباره موضوعی بنویسم، دو تا سوال ساده از خودم می‌پرسم: ۱. چه ربطی به من داره؟ ۲. سواد و تخصصشو دارم؟ اگه جوابم به یکی یا هر دوی این سوال‌ها منفی باشه، ترجیح می‌دم درباره‌اش دست به قلم نشم.

سلام، امیدوارم حالتون خوب باشه. امروز می‌خوام یه حرف دل بنویسم که فکر کنم خیلی از وبلاگ‌نویس‌ها و تولیدکننده‌های محتوا (مخصوصاً اونایی که هنوز جوونن یا تازه شروع کردن) بهش نیاز دارن. شاید از روی عنوانش هم حدس بزنید که می‌خوام چی بگم.

سلام! دیدید محتوای بعضی وبلاگ‌ها همیشه تر و تازه و به روزه؟ به نظرتون دلیلش چیه؟ دلیلش همیشه نوشتنه یا درست نوشتن؟ تو این پست می‌خوام درباره‌ی موضوعی صحبت کنم که به اصطلاح بهش میگن محتوای «همیشه‌سبز».

سلام! خیلی از وبلاگ‌نویس‌ها دوست دارند از خدمات و محصولاتی که تو وبلاگشون ارائه می‌دن بیشترین درآمد رو داشته باشند. این وسط، سر و کله‌ی‌ یه عامل مزاحم پیدا می‌شه. اون هم چیزی نیست جز «تخفیف». تو این پست می‌خوام توضیح بدم که چرا تحت هیچ شرایطی نباید این کار رو کرد. اگه قیمت‌گذاری یه خدمت یا محصول از همون اول درست و منطقی انجام شده باشه، نیازی به تخفیف‌دادن نداره.

سلام، خوبه که به وبلاگمون فقط به عنوان جایی برای تفریح و سرگرمی نگاه کنیم یا اون رو راهی برای کسب درآمد هم بدونیم؟ اگه دوست دارید از وبلاگتون درآمد هم داشته باشید، این آموزش‌ها می‌تونن بهتون کمک کنن.

سلام! در قیمت‌گذاری خدمات و محصولاتی که تو وبلاگمون ارائه می‌دیم، از چه استراتژی و منطقی پیروی می‌کنیم؟ اصلاً چرا باید قیمت‌گذاری ما منطقی باشه؟ آیا قیمت‎‌های خودمون رو باید متناسب با نرخ تورم روزانه (و چه بسا ساعتی) تنظیم کنیم یا ارزش واقعی خدمات، محصولات و برند شخصی‌مون؟ شاید چنین سؤال‌هایی برای شما هم پیش اومده باشه. تو آخرین بخش از این مجموعه آموزش‌ها، می‌خوایم یه جواب علمی و واقع‌بینانه برای این سؤال‌ها پیدا کنیم. یاد می‌گیریم قیمت‌های خودمون رو از کجا پیدا کنیم، قیمت‌گذاری خودمون رو بر اساس چه معیارهایی انجام بدیم، قیمت‌های رقبا رو چطور تحلیل کنیم، استراتژی قیمت‌گذاری خودمون رو با توجه به چه عواملی تدوین کنیم و از همه مهمتر، چطوری مطمئن باشیم که قیمت‌های ما درست و منطقی هستند.

سلام! پنجمین بخش از این آموزش‌ها به بهینه‌سازی و مدیریت وبلاگ اختصاص داره. وبلاگ‌نویسی فقط نوشتن نیست. برای اینکه وبلاگمون رو به یه منبع درآمد تبدیل کنیم، یه سری اصول فنی رو هم خوبه که بدونیم و اون‌ها رو رعایت کنیم. مثلاً بدونیم سئو چیه، چطوری وقتمون رو مدیریت کنیم، چطوری فرسوده نشیم، چه جوری داده‌هایی رو که از وبلاگ می‌گیریم، تحلیل کنیم و خیلی کارهای دیگه. تو این بخش، یاد می‌گیریم چطوری وبلاگ خودمون رو به یه منبع معتبر و مفید برای مخاطب تبدیل کنیم. افزایش بازدید خوبه، اما وبلاگ‌نویس‌های حرفه‌ای به جای این که فقط دنبال افزایش بازدید باشند، برای مخاطبانشون محتوایی تولید می‌کنند که مشکلی رو حل کنه. تو این بخش، نکات مهمی رو با هم مرور می‌کنیم که به موفقیت ما در دنیای وبلاگ‌نویسی کمک می‌کنند.

سلام! خب دیگه، این جور که به نظر می‌رسه اینترنت تقریباً تا حدودی وصل شده. البته هنوز هم نمی‌شه اسمشو گذاشت اینترنت. نوبتی هم که باشه، نوبت اینه که از تیم «بلاگیکس» برای زحماتشون تو این 89 روز تشکر کنم.

سلام! در چهارمین بخش از این آموزش‌ها روی ایجاد ارزش برای مخاطب تمرکز می‌کنیم. به نظرتون بهتر نیست به جای اینکه از مخاطبمون بخوایم برای دریافت چیزی از ما پول پرداخت کنه، خودش این کار رو مشتاقانه انجام بده؟ راز این کار در پاسخگویی به نیاز واقعی مخاطب با تولید محتوای مفیده. تو این بخش روش‌های انجام این کار رو یاد می‌گیریم. این جوری وبلاگمون به یه دارایی ارزشمند تبدیل می‌شه. با تله‌های فروش و روش گریز از اون‌ها آشنا می‌شیم. انواع منابع کسب درآمد از وبلاگ و مدل‌های درآمدی رو شناسایی می‌کنیم. در آخر هم روش رشد و افزایش ارزش وبلاگمون رو تا رسیدن به یه کسب‌وکار پایدار یاد می‌گیریم.

سلام! سومین بخش از این آموزش‌‎ها رو به نگارش هدفمند اختصاص دادیم. می‌خوایم ببینیم چطوری می‌تونیم برای نوشتن خودمون یه مقصد مشخص تعیین کنیم. اگه بتونیم تفاوت محتوا و کپی رو بفهمیم، اون وقت می‌تونیم این موضوع رو بهتر درک کنیم و محتوایی تولید کنیم که واقعاً ارزش خریدن داشته باشه. چندتا از فرمول‌های روان‌شناختی رو با هم تو این زمینه مرور می‌کنیم. تبدیل ویژگی‌ها به مزیت‌ها و پایان‌دادن به هر نوشته با یه دعوت به اقدام رو تو همین بخش یاد می‌گیریم. در نهایت، می‌خوایم ببینیم چه‌جوری می‌تونیم هدایت‌گرِ ذهن مخاطبمون باشیم.

سلام! در دومین بخش از مجموعه‌ آموزش‌های وبلاگ‌نویسی درآمدزا به بررسی مهندسی محتوا می‌پردازیم. یاد می‌گیریم که چطور «الهام» در نوشتن رو به «فرآیند» تبدیل کنیم. برای این کار، روش ایجاد سیستم‌های تولید ایده رو می‌آموزیم. با ساختارهای استاندارد وبلاگ‌نویسی آشنا می‌شیم. طراحی قلاب‌های ذهنی و روان‌شناختی رو می‌آموزیم. یاد می‌گیریم که ریتم متن یه پست رو چه‌جوری مدیریت کنیم. روش تبدیل شدن از یه نویسنده معمولی به یه مهندس محتوا رو کشف می‌کنیم. در نهایت، اثرگذاری واقعی رو یاد می‌گیریم.

سلام! اولین بخش از مجموعه آموزش‌های وبلاگ‌نویسی درآمدزا رو با تمرکز روی «واقعیتِ بازار» خدمتتون تقدیم می‌کنم. تو این بخش یاد می‌گیرم که شکاف‌های محتوایی رو چطوری شناسایی کنیم، با مفهوم مثلث طلایی تو وبلاگ‌نویسی آشنا می‌شیم و یاد می‌گیریم چه‌جوری ازش استفاده کنیم. روش ترسیم دقیق پرسونای مخاطب رو یاد می‌گیریم، می‌فهمیم که چطور می‌تونیم یه زیربنای محکم برای وبلاگ خودمون ایجاد کنیم. یاد می‌گیریم چطور وبلاگی بسازیم که نه‌تنها دیده می‌شه، بلکه قابلیت تبدیل‌شدن به یه منبع درآمد پایدار رو هم داره.

خب دیگه، رسیدیم به روز جمعه و پایان دومین هفته از وبلاگ‌نویسی تو بلاگیکس! این هفته هم سعی کردم درباره‌ی چیزهایی بنویسم که شاید تا حدودی به دردمون بخوره. تو این پست، یه نگاه کلی به مطالبی که نوشتم، می‌اندازم.

سلام! امروز می‌خوام با شما در مورد موضوع مهمی صحبت کنم. برای هر کسی که یه وبلاگ داره، بک‌آپ گرفتن یا همون کپی‌گرفتن، یا به اصطلاح امروزی‌ها تهیه‌ی نسخه‌ی پشتیبان از محتوای وبلاگ موضوع حیاتی‌ای به حساب می‌آد. ما وبلاگ‌نویس‌ها معمولاً به محتوای خودمون وابسته هستیم و هر نوع از دست رفتن اطلاعات، می‌تونه برامون یه خسارت جدی باشه.

سلام! امروز می‌خوام درباره موضوعی صحبت کنم که شاید یه کمی خنده‌دار باشه، اما در واقعیت همون چیزیه که آینده‌ی کاری خیلی از ماها و کیفیت محتوایی که دریافت می‌کنیم رو تعیین می‌کنه.

سلام! تو دو تا پست قبلی، مطالبی رو درباره‌ی راه‌اندازی یه وبلاگ در زمینه‌ی میوه‌آرایی با شما در میون گذاشتم. توی این پست که بخش سوم و آخر این مطلبه، می‌خوام بگم چطوری می‌تونید استراتژی بازاریابی خودتون رو تنظیم کنین و جذب مشتری رو شروع کنین. درباره‌ی مدیریت و بهبود وبلاگتون، و مدیریت مالی و عملیاتی هم یه سری نکات کاربردی رو ارائه می‌دم. عکس‌هایی رو که تو کاور پست می‌بینید، با کیفیت بیشتر همراه عکس‌های دیگه‌ای از میوه‌آرایی براتون داخل پست قرار دادم. راستی، اگه دوست دارین بدونید چرا این پست پولیه، لطفاً این مطلب رو بخونید.

سلام! تو پست قبلی بخش اول وبلاگ‌نویسی در زمینه‌ی میوه‌آرایی رو براتون گذاشتم. توی این پست، بخش دوم رو میذارم. جزئیات مربوط به مراحل اصلی راه‌اندازی یه وبلاگ درباره‌ی میوه‌آرایی و روش تهیه‌ی محتوای جذاب و کاربردی تو این زمینه رو با هم مرور می‌کنیم. عکس‌هایی رو که تو کاور پست می‌بینید، با کیفیت بیشتر همراه عکس‌های دیگه‌ای از میوه‌آرایی براتون داخل پست قرار دادم. راستی، اگه دوست دارین بدونید چرا این پست پولیه، لطفاً این مطلب رو بخونید.

سلام! این پست رو به بخش اول معرفی یکی از علاقه‌مندی‌های افراد خوش‌ذوق، باسلیقه و هنرمند اختصاص دادم. میوه‌آرایی، فقط یه هنر نیست. امروز به یه کسب‌وکار با پتانسیل بالا و فرصت‌های جذاب برای افراد بااستعداد، هنرمند و علاقه‌مند به صنایع غذایی، مخصوصاً میوه و سبزیجات تبدیل شده. عکس‌هایی رو که تو کاور پست می‌بینید، با کیفیت بیشتر همراه عکس‌های دیگه‌ای از میوه‌آرایی براتون داخل پست قرار دادم. راستی، اگه دوست دارین بدونید چرا این پست پولیه، لطفاً این مطلب رو بخونید.

سلام! تا حالا شده صبح از خواب بیدار بشید، یه چایی مشتی برای خودتون درست کنید، بشینید پشت سیستم و بعد... خشک‌تون بزنه؟ با خودتون بگید: «خب، حالا باید چیکار کنم؟ از کجا شروع کنم؟ پست بعدی چیه؟ عکس‌ها رو کجا آپلود کنم؟» و در نهایت، بعد از سه ساعت چرخیدن تو سایت‌های مختلف، روزتون تموم بشه بدون اینکه حتی یه کلمه نوشته باشید!

سلام! تا حالا شده کلی وقت بذارین، کلی تحقیق کنین، کلی هم بنویسین، اما وقتی پست خودتون رو منتشر می‌کنین، می‌بینین انگار دارید با دیوار حرف می‌زنین؟ بازدید می‌آد، اما نه اون‌قدری که فکرش رو می‌کردین، و از همه مهم‌تر... هیچ خبری از درآمد یا حتی یه مشتری یا اسپانسر نیست؟

سلام! به نظرتون چرا وبلاگ‌نویس‌های حرفه‌ای قبل از نوشتن هر مطلبی، کلی مطالعه می‌کنن؟ شاید برای شما هم پیش اومده باشه که یه پست وبلاگ یا یه مقاله رو بخونین و با خودتون بگین: «چطور این آدم اینقدر دقیق، عمیق و با اطلاع حرف می‌زنه؟»

سلام! تا حالا به این موضوع فکر کردین که چرا بعضی وبلاگ‌ها با وجود اینکه مطالب خیلی علمی یا پیچیده‌ای ندارن، از خیلی وبلاگ‌های دیگه موفق‌ترن؟ امروز می‌خوام درباره‌ی چیزی صحبت کنم که خیلی‌ها دنبالش هستن اما کمتر کسی در موردش حرف می‌زنه: اینکه چطور وبلاگ‌نویسی فقط یه «سرگرمی روزانه» نباشه و بتونه یه «منبع درآمد» باشه.

سلام! تا حالا براتون پیش اومده که بعد از کلی زحمت‌کشیدن و نوشتن یه متن قشنگ، موقع بازخونیش متوجه شین که کلی غلط املایی، نیم‌فاصله یا غلط‌های نگارشی داره؟ یا بدتر از اون، وقتتون رو صرف پیدا کردنِ تک‌تکِ این اشتباهات کوچیک کنین؟ اون موقع دیگه واقعاً یه مصیبتی واسه خودش میشه! من هم دقیقاً همین مشکل رو داشتم. اما یه راهکار فوق‌العاده وجود داره که می‌تونه مثل یه «دستیار هوشمند» کنارتون باشه. اون هم چیزی نیست جز نرم‌افزار ویراستیار.

سلام! تا حالا شده پستی رو بخونین که داشته داستانی رو براتون تعریف می‌کرده و اونقدر جذبتون کرده بود که با وجود طولانی‌بودن تا آخرشو خوندین؟ قدرت جذبی که توی داستان وجود داره رو نمیشه دست کم گرفت. شاید گمون کنیم داستان‌سرایی یعنی به هم بافتن واقعیت و تخیل با رنگ و لعاب جذاب و فروختنش به شنونده؛ در حالی که این جوری نیست. توی این پست می‌خوام درباره‌ی تأثیر داستان‌سرایی تو جذب مخاطب باهاتون صحبت کنم.

سلام به همه‌ی همراهان عزیز، دوستانی که از روز اول با من همراه بودین و کسانی که تازه امروز به این فضای کوچیک قدم گذاشتین. همگی خیلی خوش اومدین!

سلام! امروز یه بحث خیلی مهم و حساس رو می‌خوام مطرح کنم. شاید گاهی وقت‌ها فکر کنیم که وبلاگ‌نویسی فقط چیدن کلمه‌های قشنگ کنار هم برای خوشگل‌کردن نوشته‌هاست. اگه این جوری فکرکنیم، یه بخش حیاتی ماجرا رو نادیده گرفتیم. امروز می‌خوام درباره‌ی چیزی حرف بزنم که تفاوت یه "نویسنده معمولی" و یه "نویسنده حرفه‌ای و قابل اعتماد" رو مشخص می‌کنه. تا حالا اصطلاح فکت چکینگ (Fact-Checking) رو شنیدین؟

سلام! بیاین با هم صادق باشیم. بدترین حس دنیا وقتیه که نشستی جلوی لپ‌تاپ، یه فنجون قهوه گرم یا یه لیوان شربت خنک هم کنارته، ولی صفحه سفیدِ مانیتور داره بهت زل می‌زنه و می‌گه: «خب... حالا می‌خوای چی بنویسی؟!»

سلام! همه‌چی با یه ایده شروع می‌شه. یه جرقه‌ی کوچیک تو ذهن‌تون؛ انگار می‌گیین: «من حرفی برای گفتن دارم، من می‌دونم چطوری می‌تونم دنیا رو متفاوت ببینم.» پس با هیجان شروع می‌کنین. یک وبلاگ راه می‌اندازین، قالبش رو انتخاب می‌کنین، اولین پست رو با تمام وجودتون می‌نویسین و منتظر می‌مونین... اما بعد، با یه غول بی‌شاخ‌ودم روبرو می‌شین.

سلام! امروز می‌خوام به موضوعی بپردازم که همیشه سوال خیلی از وبلاگ‌نویس‌های جدید و قدیم بوده. لطفاً تجربه‌ی خودتون رو تو این زمینه با من به اشتراک بذارین. دوست‌دارم دیدگاه‌های شما رو هم بدونم. ممنون!

سلام! اگه شما هم مثل من، ساعت‌ها با کلمات و جمله‌ها کلنجار می‌رین و دقیقاً همون لحظه‌ای که می‌خواین یه متنِ خوش‌ساخت و حرفه‌ای بنویسین، با این مشکلِ رو مخ روبرو می‌شین که: «ای وای! باز هم فاصله گذاشتم به جای نیم‌فاصله!»، این پست دقیقاً مال شماست.

سلام! امروز می‌خوام درباره‌ی پنج ‌تا از مهم‌ترین تله‌های وبلاگ نویسی باهاتون صحبت کنم که شاید شما هم با اون‌ها روبه‌رو شدین یا در آینده می‌شین.

سلام! حتی اگه چندین ساله که داریم وبلاگ نویسی می‌کنیم، بازم می‌تونیم از خودمون بپرسیم: واقعاً داریم درباره‌ی چی می‌نویسیم؟

سلام! تا حالا شده وبلاگی رو در طول روز چندبار بازدید کرده باشید؟ به‌نظرتون علّتش چی می‌تونسته باشه؟

سلام! الآن که دارم این مطلب رو می‌نویسم، عصر جمعه‌ است.

حدود دو ماهی هست که توی گشت‌وگذار بلاگ ایکس پست‌های مختلف رو می‌خونم. خوب دیگه علتش رو خودتون بهتر از من می‌دونید. نیازی به توضیح نداره.